Restanten: 50% korting

Er is een vraag die maar bij me rond blijft spoken.
Wat zou een man vinden…

Het enige wat ik gelezen heb over mannen van wie hun vrouw borstkanker heeft was toch ietwat dubieus: ‘wie wil leven moet lelijk zijn’, aldus Kluun.

Een poosje voordat ik ziek werd ging mijn eerste relatie uit en dus ben ik single. Eigenlijk kwam dat me wel goed uit, want zo kon ik ook niemand ‘lastig’ vallen met mijn ziek zijn. Nu na alle behandelingen begin ik me steeds meer te beseffen dat wat er ook gebeurd, wie ik ook tegen kom, deze nieuwe persoon heeft dit moment niet met mij ‘beleefd’. Ik kan vertellen wat er gebeurt is, maar daar houdt het mee op.

‘Kijk misschien moet je het niet gelijk vertellen de eerste avond in de discotheek, maar de dag van je huwelijk is weer een beetje laat. Ergens tussen deze moment kom je gewoon weer naar mij toe en dan vertellen we het samen’. Dat was de oplossing van de gynaecoloog.

Ik mis nu een borst, dat zijn er straks twee, of er nou twee neppo’s voor in de plaats komen of niet. Ik ben in de overgang en of ik ooit nog vruchtbaar wordt is nog maar de vraag. Daarbij komt dat ik een erfelijke vorm van borstkanker heb, dus zelf als ik weer vruchtbaar zou kunnen worden is er een kans van 50% dat ik het gen doorgeef aan mijn kinderen. Door het gen heb ik ook een verhoogd risico op eierstok kanker, dus ook deze zullen er op den duur uit moeten. Al met al een hoop om overna te denken.

Ik ben tevreden met mezelf, ik weet wie ik ben, zeker na alles wat er gebeurd is, maar of een ander dit ook zo ziet. Ik vind het eng en dus ga ik het liever uit de weg. Een verouderd showroom model gaat ook niet voor de volle prijs over de toonbank…